liście kultywaru 'Pyramidalis'
Odmiana 'Italica Foemina' z pokroju mocno przypomina topolę włoską, z tym zastrzeżeniem, że korona jest wyraźnie szersza.
Drugą istotną cechą charakterystyczna sa liście, a zwłaszcza ich charakterystycznie skrzywiony wierzchołek (w lewo albo prawo) Podczas rozwoju nie mają one zaczerwienionej barwy.
Pozostałe cechy nawiązują do tych, które ma kultywar 'Pyramidalis'.
Występowanie
Częstość tych obydwu kultywarów jest na ogół niska lub bardzo niska. Należy jednak zaznaczyć, że w Łodzi odmiana 'Pyramidalis' jest często spotykana.
Piramidalne egzemplarze topoli czarnej określa się jako Populus nigra f. pyramidalis Jeżeli wiemy, że jest to kultywar i potrafimy określić jaki, to wtedy używamy jego nazwy. Jeżeli jednak nie umiemy go zidentyfikować (na przykład dlatego, że drzewo powstało z siewu), to najbardziej poprawnym nazewnictwem jest użycie właśnie Populus nigra f. pyramidalis
(f. oznacza formę; jej nazwę piszemy kursywą, bez apostrofów).
Piramidalne egzemplarze topoli czarnej określa się jako Populus nigra f. pyramidalis Jeżeli wiemy, że jest to kultywar i potrafimy określić jaki, to wtedy używamy jego nazwy. Jeżeli jednak nie umiemy go zidentyfikować (na przykład dlatego, że drzewo powstało
z siewu), to najbardziej poprawnym nazewnictwem jest użycie właśnie Populus nigra f. pyramidalis (f. oznacza formę; jej nazwę piszemy kursywą, bezapostrofów)
Pochodzenie
Pochodzenie obywdu tych
kultywarów nie jest jasne.
W ich powstaniu
prawdopodobnie brały udział topola czarna i włoska.
liście kultywaru 'Italica Foemina'
Informacja wstępna
Na tej zakładce zostały przedstawione
naprzemiennie kultywary 'Italica Foemina'
oraz 'Pyramidalis'. Zaleca się obejrzeć ją na komputerze, ponieważ łatwiej porównać różnice pomiędzy tymi odmianami.
topola czarna 'Pyramidalis' w okresie owocowania
Odmiana 'Pyramidalis' z pokroju bardzo przypomina topolę włoską. Sylwetka obydwu kultywarów jest niemal identyczna, przy czym pokrój topoli 'Pyramidalis' jest odrobinę mniej regularny. Gałązki mają tendencję do lekkiego zwieszania się, czego nie ma u topoli włoskiej. Różnicę tą można dostrzec w okresie ulistnienia.
Różnica pomiędzy kultywarem 'Pyramidadlis',
a 'Italica' dotyczy przede wszystkim płci,
a zatem odnosi się do kwitnienia i owocowania.
Odmiana 'Pyramidalis' topoli czarnej wytwarza zielonkawożółte kotki, które zakwitają
w podobnym czasie co 'Italica' (prawdopodobnie odrobinę później). Owocostany wiszą na drzewie około 40 dni, po czym torebki stopniowo zaczynają się otwierać. W typowych warunkach termicznych ma to miejsce w 3 dekadzie maja.
Kształt liści i okres ich rozwoju są takie same jak odmiany 'Italica', przy czym rozwijają się tylko minimalnie zaczerwienione (lub zielone).
Odmiana 'Pyramidalis' z pokroju bardzo przypomina topolę włoską. Sylwetka obydwu kultywarów jest niemal identyczna, przy czym pokrój topoli 'Pyramidalis' jest odrobinę mniej regularny. Gałązki mają tendencję do lekkiego zwieszania się, czego nie ma u topoli włoskiej. Różnicę tą można dostrzec w okresie ulistnienia.
Różnica pomiędzy kultywarem 'Pyramidadlis', a 'Italica' dotyczy przede wszystkim płci, a zatem odnosi się do kwitnienia i owocowania.
Odmiana 'Pyramidalis' topoli czarnej wytwarza zielonkawożółte kotki, które zakwitają w podobnym czasie co 'Italica' (prawdopodobnie odrobinę później). Owocostany wiszą na drzewie około 40 dni, po czym torebki stopniowo zaczynają się otwierać. W typowych warunkach termicznych ma to miejsce w 3 dekadzie maja.
Kształt liści i okres ich rozwoju są takie same jak odmiany 'Italica', przy czym rozwijają się tylko minimalnie zaczerwienione
(lub zielone).
topola czarna 'Pyramidalis'
w okresie kwitnienia
Populus nigra 'Pyramidalis'
Populus nigra 'Italica Foemina'
Pochodzenie
Pochodzenie obywdu tych kultywarów nie jest
jasne. W ich powstaniu prawdopodobnie brały
udział topola czarna i włoska.
Odmiana 'Italica Foemina' z pokroju mocno przypomina odmiany 'Pyramidalis' i 'Italica', z tym zastrzeżeniem, że korona jest wyraźnie szersza.
Drugą istotną cechą charakterystyczną są liście, a zwłaszcza ich typowo skrzywiony wierzchołek (w lewo albo prawo). Podczas rozwoju nie mają one zaczerwienionej barwy.
Pozostałe cechy nawiązują do tych, które ma kultywar po prawej stronie.